Depressieve gevoelens na overbelasting
Veel volwassenen met autisme ervaren na een periode van overbelasting of een autistische burn-out een fase van somberheid of depressieve gevoelens.
Dit kunnen 5 oorzaken daarvan zijn.
1. Biologisch.
Tijdens overbelasting functioneert je zenuwstelsel op adrenaline en cortisol. Zodra je tot rust komt, valt die stresschemie weg. Je lichaam moet dan opnieuw leren om op natuurlijke manieren energie en motivatie aan te maken, wat in eerste instantie kan voelen als leegte of somberheid.
2. Psychologisch.
Tijdens overbelasting blijf je vaak maar doorgaan en ben je vooral bezig met overleven, vechten en niet opgeven. Zodra je herstelt, komt er ruimte voor rouw en verdriet. Vaak om wat je bent kwijtgeraakt of over wat er nog onzeker is.
3. Sociaal.
Tijdens overbelasting is de kans groot dat je je terugtrekt uit sociale situaties. Dat is nodig voor herstel, maar kan ook leiden tot eenzaamheid. Omdat sociaal herstel bij autisme vaak complex is, komt verbinding niet vanzelf terug waardoor je geïsoleerd kan blijven.
4. Existentieel.
Tijdens overbelasting houd je je vaak nog vast aan je ‘oude’ leven. Zodra je herstelt, moet je je leven gaan vormgeven op een manier die beter past bij wie je nu bent. Die tussenfase kan leeg voelen, omdat betekenis en verbinding nog niet zijn ingevuld.
5. Neurofysiologisch.
Langdurige overbelasting zorgt ervoor dat het brein de dopamineactiviteit verlaagt om energie te besparen. Een lager dopamineniveau, de neurotransmitter die motivatie en beloning reguleert, kan leiden tot somberheid en een verminderd vermogen om plezier te ervaren.
Somberheid betekent dus niet altijd dat het slechter gaat. Het kan een logisch onderdeel van herstel zijn en laten zien dat je systeem nog zoekt naar een nieuw evenwicht.
———-
Mijn Schrijfsupport invul e-book
helpt je met concrete oefeningen
van overleven richting leven
na een diagnose of burn-out.
———-